Jestem! Jestem!
Trochę odmieniło mi się w życiu.
Od paru miesięcy zamiast u podnóża gór mieszkam nad morzem,
nie z rodzicami, a z ukochanym mężczyzną,
ale mamicórką jak byłam, tak będę.

I może tylko częściej pojawią się tu zapiski o tym,
jak się żyje w związku niż pod jednym dachem z Mamą...
Może być?

Dochodzą do mnie strzępki rozmowy
- Do piwnicy wyniosłem tylko to, co mi zapakowałaś - mówi Tato - Może Ewa wie, gdzie jest, zapytaj ją.
Wychyliłam się ze swego pokoju i zaraz zostałam postawiona w krzyżowym ogniu pytań.
- Gdzie jest farba?
- A skąd ja mogę wiedzieć? - odpowiadam zgodnie z prawdą.
- Nigdzie jej nie ma - grzmi Tato.
- No i co ja ci na to poradzę?! Jak nie ma w szafce w przedpokoju to nie wiem, gdzie jest. Przecież nie trzymam jej u siebie w pokoju. No chyba, że mama wyniosła ją na balkon - niechcący wkopałam Mamę.
- To do niej podobne - zżyma się Tato - Ona lubi robić takie głupie rzeczy. Jak mi ją wyniosła na balkon to już po farbie!
- Teraz to już przesadziłeś! - krzyczy z kuchni Mama - Głupio zrobiłam wtedy, kiedy wychodziłam za Ciebie za mąż - strzela już z grubego kalibru.
- Wtedy to Ci się rozjaśniło na chwilę - Tato chyba zdał sobie sprawę, że zginie od własnej amunicji i usiłuje wybrnąć z sytuacji.
- Chyba jednak mnie zaćmiło! - upiera się przy swoim Mama.

Ja, póki co, w pełni władz umysłowych, nie zaćmiona, może trochę ściemniana;)), ale trzymam się!
A farba znalazła się. W drugiej szafce ;)